وآنچه نشان پذیر نی، این سخن آن نمی برد

هرچه نشان کنی تویی، راه نشان نمی برد

گفت زبان ز سر بنه خاک بباش و سر بنه

زانک ز لطف این سخن، گفت زبان نمی برد

در دل مرد جوهری است از دوجهان برون شده