می ندانم که ز فردوس صبا بهر چه کار

وآب خضر است که بر روی خضر می گذرد

عمر اگرچه گذران است عجب می دارم

با چنان باد و چنین آب اگر می گذرد

می رسد حالی و چون مرغ به پر می گذرد

یاسمین را که اگر هست بقایی نفسی است

هر نفس جلوه گر از دست دگر می گذرد