می رسد حالی و چون مرغ به پر می گذرد

عمر اگرچه گذران است عجب می دارم

با چنان باد و چنین آب اگر می گذرد

می ندانم که ز فردوس صبا بهر چه کار

یاسمین را که اگر هست بقایی نفسی است

هر نفس جلوه گر از دست دگر می گذرد

لاله بس گرم مزاج است که با سردی کوه