یاسمین را که اگر هست بقایی نفسی است

با چنان باد و چنین آب اگر می گذرد

می ندانم که ز فردوس صبا بهر چه کار

می رسد حالی و چون مرغ به پر می گذرد

هر نفس جلوه گر از دست دگر می گذرد

لاله بس گرم مزاج است که با سردی کوه

با دلی سوخته در خون جگر می گذرد