ناله شبگیر من از حد گذشت

قصد بدو عشق زبون گیر کرد

در ره عشق تو دلم جان بداد

تا جگر سوخته توفیر کرد

چند توان ناله شبگیر کرد

کس بنداند که دل عاشقم

در ره عشق تو چه تقصیر کرد