قصد بدو عشق زبون گیر کرد

زلف تو اسلام برافکنده بود

لیک نکو کرد که تاخیر کرد

مرغ دلم تا که زبون تو شد

در ره عشق تو دلم جان بداد

تا جگر سوخته توفیر کرد

ناله شبگیر من از حد گذشت