تا جگر سوخته توفیر کرد

مرغ دلم تا که زبون تو شد

قصد بدو عشق زبون گیر کرد

در ره عشق تو دلم جان بداد

ناله شبگیر من از حد گذشت

چند توان ناله شبگیر کرد

کس بنداند که دل عاشقم