طعم شیر و شکر آید از لب طفلان باغ

از بهشت عدن مروارید تر می آورد

هر کجا در زیر خاک تیره گنجی روشن است

دست ابرش پای کوبان باز بر می آورد

زانکه آب از ابر شیر چون شکر می آورد

با نسیم صبح گویی راز غیبی در میان است

کز ضمیر آهوان چین خبر می آورد