هر کسی گوید شرابی خورده ام از دست دوست

تا نه لال آید زلال جاودانی کی خورد

دل که عشقت یافت بیرون آمد از بار دو کون

هر که سلطان شد قفای پاسبانی کی خورد

پادشه با هر گدایی دوستگانی کی خورد

جان ما چون نوش داروی یقین عشق خورد

با یقین عشق ز هر بد گمانی کی خورد