عالمی فتنه به روی بی قراران می رسد

دور از روی تو نتواند بروی کس رسید

آنچه از رویت به روی دوستداران می رسد

زلف شبرنگت چو بر گلگون سواری می کند

رخ چو گلبرگ بهار از من چرا پوشی به زلف

کاشک من دور از تو چون ابر بهاران می رسد

بر خطت چون زار می گریم مکن منعم ازانک