بر خطت چون زار می گریم مکن منعم ازانک

عالمی فتنه به روی بی قراران می رسد

رخ چو گلبرگ بهار از من چرا پوشی به زلف

کاشک من دور از تو چون ابر بهاران می رسد

این همه سرسبزی سبزه ز باران می رسد

کی رسد آشفتگی از روزگار بوالعجب

آنچه از چشمت بدین آشفته کاران می رسد