طفل راه است اگر منتظر فردا شد

تا که آن شمع جهان پرده برافکند از روی

بس دل و جان که چو پروانه نا پروا شد

هر که امروز معایینه رخ یار ندید

همه سرسبزی سودای رخش می خواهم

که همه عمر من اندر سر این سودا شد

ساقیا جام می عشق پیاپی درده