هر که امروز معایینه رخ یار ندید

روح از حلقه او رقص کنان رسوا شد

تا که آن شمع جهان پرده برافکند از روی

بس دل و جان که چو پروانه نا پروا شد

طفل راه است اگر منتظر فردا شد

همه سرسبزی سودای رخش می خواهم

که همه عمر من اندر سر این سودا شد