اندوه تو از میان برآمد

در حقه مکن مرا که کارم

زان حقه درفشان برآمد

از هر دو جهان کناره کردم

هر مرغ که کرد وصفت آغاز

آواره ز آشیان برآمد

زیرا که به وصفت از دو عالم