زیرا که به وصفت از دو عالم

اندوه تو از میان برآمد

هر مرغ که کرد وصفت آغاز

آواره ز آشیان برآمد

آوازه بی نشان برآمد

در وصف تو شد فرید خیره

وز دانش و از بیان برآمد