آواره ز آشیان برآمد

از هر دو جهان کناره کردم

اندوه تو از میان برآمد

هر مرغ که کرد وصفت آغاز

زیرا که به وصفت از دو عالم

آوازه بی نشان برآمد

در وصف تو شد فرید خیره