یک سر موی سر نپیچاند

اوفتادم ز پای دستم گیر

آخر افتاده را که رنجاند

دلم از زلف پیچ بر پیچت

گر دلم بستدی و دم دادی

آه من از تو داد بستاند

هر که درمانده تو شد نرهد