دلم از زلف پیچ بر پیچت

از غمم هر که حال من داند

اوفتادم ز پای دستم گیر

آخر افتاده را که رنجاند

یک سر موی سر نپیچاند

گر دلم بستدی و دم دادی

آه من از تو داد بستاند