گر نگاهی سوی آن قندی کند

هر دو لب بربندد آرد قانعم

گر به یک قندیم خرسندی کند

لیک می دانم که دل نجهد به جان

گر بنالم صبر فرماید مرا

دل چو خون شد صبر تا چندی کند

عشق او عطار را شوریده کرد