خود تو چه آفتی که چرخ از پی گوشمال من

لعل تو طرح می نهد روی تو مات می کند

جان و دلم به دلبری زیر و زبر همی کنی

وین تو نمی کنی بتا زلف دوتات می کند

هر نفسی به داوری بر سر مات می کند

گرچه فرید، از جفا می نکند سزای تو

خط تو خود به دست خود با تو سزات می کند