هر نفسی به داوری بر سر مات می کند

جان و دلم به دلبری زیر و زبر همی کنی

وین تو نمی کنی بتا زلف دوتات می کند

خود تو چه آفتی که چرخ از پی گوشمال من

گرچه فرید، از جفا می نکند سزای تو

خط تو خود به دست خود با تو سزات می کند