دل ندارم تا غم زلفت خورم

در جهان صد خون به یک دم می رود

تا بدیدم زلف تو ای جان و دل

دل ز دستم رفت و جان هم می رود

وین سخن از جان پر غم می رود

آسمان از اشتیاق روی تو

همچو زلفت پشت پر خم می رود