خط سبزم به چستی سرخییی جست

که از گلنار تو ریحان برآید

مرا گفتا که خوش باشد که سبزه

ز گرد چشمه حیوان برآید

سزد گر از گل خندان برآید

خطم گر می نخواهی نیز مگری

که بی شک سبزه از باران برآید