جهان سوزا ز پرده گر برآیی

سزد گر از گل خندان برآید

خطم گر می نخواهی نیز مگری

که بی شک سبزه از باران برآید

دمار از خلق سرگردان برآید

فرو شد روز من یک شب برم آی

که تا کار من حیران برآید