چگونه عقل مجنون می نماید

شب زلف تو خوش باد از پی آنک

همه کارش شبیخون می نماید

که می داند که آن زنجیر زلفت

چو زلف تو بشوریده است عالم

رخت از پرده بیرون می نماید

ز حسن روی تو چون روی تابم