چو زلف تو بشوریده است عالم

همه کارش شبیخون می نماید

که می داند که آن زنجیر زلفت

چگونه عقل مجنون می نماید

رخت از پرده بیرون می نماید

ز حسن روی تو چون روی تابم

که هر ساعت در افزون می نماید