ز حسن روی تو چون روی تابم

چگونه عقل مجنون می نماید

چو زلف تو بشوریده است عالم

رخت از پرده بیرون می نماید

که هر ساعت در افزون می نماید

عجب خاصیتی دارد رخ تو

که از شبرنگ گلگون می نماید