خویش را ذره ای نیابی باز

باز در هر جهان هزار جهان

می شود کشف در نشیب و فراز

گرچه هر لحظه صد جهان یابی

چون به یکدم تو گم شدی با خویش

چون توانی شد آگه از دمساز

تا تو هستی تو را به قطع او نیست