در بدر از پیت دوان گفتم

بر درت آفتاب را همه شب

عاشقی سر بر آستان گفتم

باز چون سایه ای همه روزش

ذره ای عکس را که از رخ توست

آفتاب همه جهان گفتم

تا که وصف دهان تو کردم