تا که وصف دهان تو کردم

در بدر از پیت دوان گفتم

ذره ای عکس را که از رخ توست

آفتاب همه جهان گفتم

قصه ای بس شکرفشان گفتم

چون بدو وصف را طریق نبود

ظلم کردم کزان دهان گفتم