ترک بد و نیک و خیر و شر کردم

بر روزن دل مقیم بنشستم

جان پیش تو بر میان کمر کردم

چون اصل همه جمال تو دیدم

آنگه که دلم چو آفتابی شد

در خود همه چون فلک سفر کردم

افسانه دولت تو می گفتند