آنگه که دلم چو آفتابی شد

جان پیش تو بر میان کمر کردم

چون اصل همه جمال تو دیدم

ترک بد و نیک و خیر و شر کردم

در خود همه چون فلک سفر کردم

افسانه دولت تو می گفتند

من سوخته سر ز خاک بر کردم