همه سر به مهرش به دل می سپارم

مرا هست در دل بسی سر پنهان

ندانم که هرگز شود آشکارم

چو صاحب دلی اهل این سر ندیدم

چه گویی که عطار عیسی دمم من

چو زهره ندارم که یکدم برآرم