چو صاحب دلی اهل این سر ندیدم

که شد کارم از دست و از دست کارم

مرا هست در دل بسی سر پنهان

ندانم که هرگز شود آشکارم

همه سر به مهرش به دل می سپارم

چه گویی که عطار عیسی دمم من

چو زهره ندارم که یکدم برآرم