که شد کارم از دست و از دست کارم

چو روی نگارم ز چشمم برون شد

ز شوقش به خون روی خود می نگارم

چه کاری بر آید ز دست من اکنون

مرا هست در دل بسی سر پنهان

ندانم که هرگز شود آشکارم

چو صاحب دلی اهل این سر ندیدم