از پای می درآیم و آگاه نیست کس

از بوی دل شده است دماغی معنبرم

جان من است گرچه نمی بینمش چو جان

بی جان چگونه عمر گرامی به سر برم

تا عشق آن نگار چه سر داشت در سرم

غم می رسد به روی من از سوی آن نگار

شادی به روی غم که غم اوست رهبرم