بی جان چگونه عمر گرامی به سر برم

تا برد دل ز من سر زلف معنبرش

از بوی دل شده است دماغی معنبرم

جان من است گرچه نمی بینمش چو جان

از پای می درآیم و آگاه نیست کس

تا عشق آن نگار چه سر داشت در سرم

غم می رسد به روی من از سوی آن نگار