از بوی دل شده است دماغی معنبرم

درهم ز دست دست سر زلفش از شکن

دستم نمی دهد که شکن هاش بشمرم

تا برد دل ز من سر زلف معنبرش

جان من است گرچه نمی بینمش چو جان

بی جان چگونه عمر گرامی به سر برم

از پای می درآیم و آگاه نیست کس