گرچه چون کاهی شدم از دست هجر

ننگری ای دوست تا چون می کشم

از رگ جان هر شبی در هجر تو

سوی چشم خونفشان خون می کشم

بار غم از کوه افزون می کشم

دور از روی تو هر دم بی تو من

محنت و رنج دگرگون می کشم