بار غم از کوه افزون می کشم

از رگ جان هر شبی در هجر تو

سوی چشم خونفشان خون می کشم

گرچه چون کاهی شدم از دست هجر

دور از روی تو هر دم بی تو من

محنت و رنج دگرگون می کشم

آن همه خود هیچ بود و درگذشت