آن همه خود هیچ بود و درگذشت

بار غم از کوه افزون می کشم

دور از روی تو هر دم بی تو من

محنت و رنج دگرگون می کشم

درد و غم این است کاکنون می کشم

من که عطارم یقین می باشدم

کین بلا از دور گردون می کشم