محنت و رنج دگرگون می کشم

گرچه چون کاهی شدم از دست هجر

بار غم از کوه افزون می کشم

دور از روی تو هر دم بی تو من

آن همه خود هیچ بود و درگذشت

درد و غم این است کاکنون می کشم

من که عطارم یقین می باشدم