که درد عاشقان آنجا بجز شیون نمی دانم

چو من گم گشته ام از خود چه جویم باز جان و تن

که گنج جان نمی بینم طلسم تن نمی دانم

چگونه دم توانم زد درین دریای بی پایان

برون پرده گر مویی کنی اثبات شرک افتد

که من در پرده جز نامی ز مرد و زن نمی دانم

در آن خرمن که جان من در آنجا خوشه می چیند