برون پرده گر مویی کنی اثبات شرک افتد

که گنج جان نمی بینم طلسم تن نمی دانم

چگونه دم توانم زد درین دریای بی پایان

که درد عاشقان آنجا بجز شیون نمی دانم

که من در پرده جز نامی ز مرد و زن نمی دانم

در آن خرمن که جان من در آنجا خوشه می چیند

همه عالم و مافیها به نیم ارزن نمی دانم