همه عالم و مافیها به نیم ارزن نمی دانم

برون پرده گر مویی کنی اثبات شرک افتد

که من در پرده جز نامی ز مرد و زن نمی دانم

در آن خرمن که جان من در آنجا خوشه می چیند

از آنم سوخته خرمن که من عمری درین صحرا

اگرچه خوشه می چینم ره خرمن نمی دانم

چو از هر دو جهان خود را نخواهم مسکنی هرگز