چند گویی توبه آن از عشق و زین ره باز گرد

گوییا یک درد را بر خود دو چندان می کنم

بلعجب دردی است درد عشق جانان کاندرو

دردم افزون می شود چندان که درمان می کنم

چون توانم توبه چون این کار از جان می کنم

از میان جان نگیرد عشق او هرگز کنار

کز میان جان هوای روی جانان می کنم