چون توانم توبه چون این کار از جان می کنم

بلعجب دردی است درد عشق جانان کاندرو

دردم افزون می شود چندان که درمان می کنم

چند گویی توبه آن از عشق و زین ره باز گرد

از میان جان نگیرد عشق او هرگز کنار

کز میان جان هوای روی جانان می کنم

این عجایب بین که نگذارند در گلخن مرا