چون دل و جانم به کلی راز عشق تو گرفت

وانگهی من عزم خلوتگاه سلطان می کنم

عشق توتاوان است بر من چون نیم در خورد تو

مرد عشق خود تویی پس من چه تاوان می کنم

من چرا این راز را از خلق پنهان می کنم

نی خطا گفتم تو و من کی بود در راه عشق

جمله عالم تویی بر خویش آسان می کنم