گفتم که مگر کلی وصل تو بدانستم

سرگشته و بی منزل سر کوی تو می بینم

آن دل که بود سرکش گشته است اسیر عشق

اندر خم چوگانت چون گوی تو می بینم

صد جان و دل خود را یک موی تو می بینم

عطار مگر روزی ترکیش بود درسر

کامروز به عشق اندر هندوی تو می بینم