عطار مگر روزی ترکیش بود درسر

اندر خم چوگانت چون گوی تو می بینم

گفتم که مگر کلی وصل تو بدانستم

صد جان و دل خود را یک موی تو می بینم

کامروز به عشق اندر هندوی تو می بینم